[Քելբաջար 2000-2002] Մեր դիվիզիոնի 100 զինվորից` 5-ը, 2 տարի անընդմեջ, գործուղման էր (փողով ազատվածներն էին) 7-ը գեներալների դաչաներում սուրճ էին մատուցում, 25-ը Մանվելի ցախ էր կտ րում, 3-ը… Դավիթ Աթայան

Դավիթ Աթայանը գրել է. Բшնակը նենց բան է, որ մինչև պшտերազմը թերություններից չի կարելի խոսել, պшտերազմից հետո էլ` ուշ է։ [Քելբաջար 2000-2002] Մեր դիվիզիոնի 100 զինվորից` 5-ը,

2 տարի անընդմեջ, գործուղման էր (փողով ազատվածներն էին) 7-ը գեներալների դաչաներում սուրճ էին մատուցում, 25-ը Մանվելի ցախ էր կտ րում, 3-ը յախշի էին, 3-ը յախշիների վեցնոցը, 2-ը խոհանոցում կարտոշկա էին կլպում և այլն, 1-ը մշտական խոհանոցում (ծանոթով), 3-ը դшտված հետ եկած, իրենց

համար կալենդարնի սռոկ էին ատբիտ անում
8-ը առանց որևէ զե նքի հերթապահ էին (մարտկոցների դիմաց, շտաբի դիմաց, ավտոպառկի դիմաց), 8-ը նախորդ հերթապահությունից հանգստանում էին
20-ը հավսար-զգաստ էին սովորում, իբր զորա վարժություն էին անում, ամեն մեկը մի

անկյունում քնшծ (ես էլ մեջները), 15-ը պոոստեր էին` հերթապահության, Այս համակարգը 5 տարի չէ, 105 տարվա ընթացքում էլ ոչ մի առաջընթաց չի ունենա։

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *