De tijd weet ons telkens weer te verrassen, vooral als het gaat om de gezichten waarmee we zijn opgegroeid op het scherm. Al Pacino, de man die ons de stille dreiging van Michael Corleone en de explosieve uitstraling van Tony Montana gaf, werd op 25 april 2026 86 jaar. Voor veel fans is het een schok om hem vandaag te zien. De donkerharige acteur met de intense blik die we ons uit de jaren zeventig herinneren, is nu een gerespecteerde filmveteraan met zilverwit haar en een diep gerimpeld gezicht dat lijkt te behoren aan iemand die meerdere levens heeft geleefd.
Hij werd in 1940 in New York geboren als Alfredo James Pacino. Vanuit de off-Broadwaytheaters groeide hij uit tot een van de meest bepalende filmgezichten van zijn generatie. Toen The Godfather in 1972 in de bioscopen verscheen, was hij een jonge acteur met een mysterieuze, betoverende kalmte. Daarna volgden Scarface, Dog Day Afternoon en Scent of a Woman, de film die hem in 1993 eindelijk de Oscar voor beste acteur opleverde. Wanneer je die beelden vergelijkt met Pacino vandaag, begrijp je gemakkelijk waarom zoveel mensen zeggen dat ze hem nauwelijks herkennen.
Maar deze veranderingen vertellen ook hun eigen verhaal. Zijn beroemde, intense blik is er nog steeds, net als zijn rauwe, onmiskenbare stem. Wat veranderd is, is het gewicht van de ervaringen die hij met zich meedraagt. De afgelopen jaren heeft Pacino openlijk gesproken over zijn leven, zijn moeilijkheden en zijn spijt. Die eerlijkheid vormt het hart van zijn memoires, Sonny Boy, een titel die afkomstig is van de bijnaam die zijn moeder hem als kind gaf. Fans die het boek lezen, zeggen vaak dat de man op de pagina’s even kwetsbaar als legendarisch overkomt.
Hij heeft zijn tempo niet zo sterk verlaagd als je op basis van zijn leeftijd zou verwachten. De afgelopen jaren speelde hij in de serie Hunters en bleef hij projecten aannemen die aansluiten bij zijn theaterachtergrond, waaronder Shakespeare. Volgens berichten wordt een verfilming van Koning Lear voorbereid, met de titel Lear Rex, geregisseerd door Bernard Rose en met Pacino in de hoofdrol. Het is een passende rol voor een acteur die de latere hoofdstukken van een buitengewone carrière ingaat.
Ook de onderscheidingen blijven binnenkomen. In de loop der decennia ontving hij de Cecil B. DeMille Award, de AFI Life Achievement Award, de National Medal of Arts en de Kennedy Center Honors. In 2026 kreeg hij ook de Sam Wanamaker Award, een eerbetoon aan zijn levenslange toewijding aan het theater.
Zijn privéleven kende zowel tedere momenten als verdriet. Pacino is vader van vier kinderen en verwelkomde zijn jongste zoon in 2023, toen hij 83 jaar oud was. Eind 2025 rouwde hij ook om het verlies van Diane Keaton, zijn tegenspeelster in The Godfather en zijn langdurige vriendin, die op 79-jarige leeftijd overleed. Mensen uit hun omgeving beschreven haar als de liefde van zijn leven en volgens berichten heeft Pacino spijt uitgesproken dat ze nooit zijn getrouwd.
Is Al Pacino dus echt onherkenbaar? Niet voor wie goed kijkt. Ja, de jaren hebben zijn uiterlijk veranderd, zoals ze dat bij iedereen doen. Maar het vuur, de stem en zijn onmiskenbare uitstraling zijn er nog steeds. Op 86-jarige leeftijd is hij geen vervaagde ster. Hij is een levend stukje filmgeschiedenis dat nog altijd zijn rollen kiest, zijn verhaal vertelt en iedereen om zich heen weet te boeien.
